Laat de baby's maar komen!

Maandag was onze stagedag. Met heel veel stress vertrokken we naar het ziekenhuis, waar we met sister Nambuya hadden afgesproken. We kregen eerst een uitgebreide rondleiding door het hele ziekenhuis. Op elke dienst werden we hartelijk begroet. Iedereen was geïnteresseerd waar we vandaan kwamen en hoe het met ons 'muzungu's' (blanken) ging hier in dit warme tropenland. We stonden in het midden van de belangstelling, waardoor we ons erg welkom voelden.

Toen kwamen we op de labour ward... Hier werden we een beetje aan ons lot overgelaten. De vroedvrouwen leken in eerste instantie niet zo heel erg hartelijk. Er werd ons kort getoond waar alles lag, waarna de vroedvrouw ons zei: "Go, do!". Gelukkig waren daar de Oegandese studenten, die ons hielpen. 

De eerste dag konden we nog niet zo veel doen. We trokken onze ogen open en waren verbaasd over de Oegandese manier van werken. Alle pasgeborenen worden bijvoorbeeld na de geboorte direct op één tafel samen gelegd. Nadien werd er niet meer echt naar gekeken, we checkten af en toe eens of ze toch nog ademenden;)

's Middags hebben we samen met een Amsterdamse geneeskunde student gegeten in een klein Afrikaans 'restaurantje', waar we onze eerste 'rolex' geproefd hebben. Dit is een soort pannenkoek met een omelet ertussen. Best wel lekker, maar heel zwaar. Na drie happen zaten we al bomvol ;) Na de middag ging de stage ons al iets beter af. We hebben bijvoorbeeld frequent naar de foetale harttonen geluisterd. Dit keer niet door middel van de monitor (CTG) maar met de hoorbuis van Pinard, toch een beetje wennen. 

Uitgeput kwamen we terug in ons gezellig huisje, dat steeds meer op een dierentuin begint te lijken. Naast onze beste vriend 'Disje' de salamander kwam "Kakki' de kakkerlak ons ook vergezellen. Hoewel we dit eerst wel gezellig vonden, besloten we toch 'de kakkerlak verdelgingsactie' te starten, helaas ging dit niet zo vlot. We weten niet waar Kakki nu aan het vertoeven is, wat we niet zo'n heel fijn idee vinden. Wie weet komt hij nog eens opduiken. We genoten hierna buiten nog even van het zonnetje, waar de buurmeisjes ons haar probeerden te vlechten, of moeten we zeggen knopen ;)

Stagedag 2:

Met toch weer wat kriebels van de zenuwen vertrokken we vanmorgen vroeg naar de labour ward (verloskwartier). Toen we daar toekwamen was het zeer rustig, dus besloten we maar wat te kuisen (voor de Nederlandse lezers onder ons 'poetsen'). Deze dag verliep al veel beter. We voelden ons meer op ons plaats. De vroedvrouwen waren daarnaast ook al veel vriendelijker. Waarschijnlijk moeten we gewoon eerst hun vertrouwen wat winnen. We hebben deze dag mooi afgesloten, met onze eerste Oegandese bevalling! (zie foto)  

Moe maar voldaan keerden we terug naar ons huisje, waar we onze kookkunsten nog eens bovenhaalden. We hebben een heerlijke stoofpot gemaakt met tomaatjes, aubergines, maïs en kokosmelk. Om er een Afrikaanse touch aan te geven, zijn we de typische bakbanaantjes natuurlijk ook niet vergeten!

Vanavond maar vroeg naar ons bed, zodat we er morgen weer fris en met volle moed tegenaan kunnen! Zoals de portier elke dag tegen ons zegt "Salut"